کاش داور سوت اول را بزند | برای کازرون

هر کس به چیزی دلخوش است دیگر. یکی به دیدن عکس ماشین‌های لوکس، یکی دار و درخت، یکی غذا، یکی قوس کمر، یکی نور، یکی خون. نمی‌شود از آدم‌ها خواست میل‌شان به چیز دیگری بکشد که. آدم مگر چند بار زنده است؟ کاش داور… حالا که خوب است. شب خاکسپاری مایکل را نمی‌دانم یادتان می‌آید […]

موبی: یک جشنواره‌ی فیلم خانگی

پیش‌نوشت: وقتی پای سینما وسط باشد، من را می‌شود در دسته‌ی فراریان از هالیوود و مخصوصا گونه‌ی صرفا تجاری‌ هالیوود جا داد؛ از آن‌هاش که خودشان‌ هم وقت چندانی برای پیداکردن فیلم‌های مستقل خوب، مخصوصا فیلم‌های مستقل خوب غیرانگلیسی‌‌زبان ندارند. این می‌شود که به خاطر احساس خسارتی که از سعی و خطا‌ها بهم دست می‌دهد -وقتی […]

چند خطی علیه سانسور

به مناسبت روز مبارزه علیه سانسور هفت سال پیش خبر دادند دو کتابم اصلاحیه خورده‌اند؛ یکی‌شان جزیی، یکی‌شان کلی. اول نشستم به اصلاح‌کردن. بعد رفتم توی فکر و دست کشیدم. با خودم پراندم نوشتن بی‌فایده‌ است، ادبیات کشک است، داستان باد معده‌است وقتی نتوانی حرف را تمام و کمال بگویی. نه اینکه حالا حرفی که […]

سعی کن دردسر باشی |‌ معرفی «نبرد» اثر کارلوس فوئنتس

پیشنوشت: پیشتر هم در یادداشتی که برای معرفی کتاب باغ همسایه اثر خوزه دونوسوی شیلیایی نوشتم، به شباهت تجربه‌ی آمریکای لاتین و خاورمیانه و به خصوص تجربه‌ی ایران در فرآیند گذر از دیکتاتوری، انقلاب و جمهوریت اشاره کردم. و گفتم که چرا در خلاء ادبیاتی که ما و روزگار ما را با حکومت‌ها به صورت آزادانه بیان […]

معرفی کتاب کار روشنفکری

پیش‌نوشت: یکی دو هفته‌ی قبل پروژه‌ی کوچکی را در راستای صحبت پیرامون مسئله‌ی روشنفکری، روشنفکران و این لعن و نفرینی که حکومت‌های خودکامه از یک طرف و بخشی از مردم از طرف دیگر نثارشان می‌کنند، شروع کردم. پروژه‌ای که به شکل چند نوشته درخواهد آمد. در پست قبلی‌ام که در آن به موضوع «روشنفکر» پرداختم، […]

لعنت‌ها از آن اوست | درباره‌ی فیلم نفس، نماینده‌ی ایران در رقابت‌های اسکار

پیش‌نوشت: این مطلب را می‌شود با مطالعه‌ی دقیق‌تری از منظرهای مختلف و حتی در قالب یک پژوهش دانشگاهی مفصل بررسی کرد. در این وبلاگ طبق معمول کاری از دستم برنمی‌آید غیر از اینکه به صورت خلاصه و گذری ایده‌ای که بعد از دیدن فیلم شیار ۱۴۳ و فیلم نفس از نرگس آبیار به ذهنم رسیده‌ را […]

روشنفکر کیست؟

پیش‌نوشت فکر می‌کنم یک جامعه‌ی بی‌طبقه به لحاظ اقتصادی، یک جامعه‌ی ایده‌آل است. می‌توانم مزایایش را برای شما بشمارم، اگر فرصت پیش بیاید. اما در عین حال نمی‌توانم جامعه‌ی انسانی بی‌طبقه در بُعد فکری را تخیل کنم. نه اینکه چنین پدیده‌ای خوب است یا بد. بلکه به نظرم وجودش امکان‌پذیر نمی‌تواند باشد. از ژنوم گرفته تا […]

داستانی برای باکره‌ها | معرفی داستان «زندانی لاس لوماس» اثر کارلوس فوئنتس

زندانی لاس لوماس نیکولاس سارمیِنتو، یا به قول عبدالله کوثری میرزابنویسی که در یک دارالوکاله‌ی نه چندان معتبر در مکزیکوسیتی کار می‌کند، شخصیت اصلی داستان بلندی‌ست از کارلوس فوئنتس به نام «زندانی لاس لوماس». او با اتکا به اسراری که از زندگی یکی از انقلابیون پیشین مکزیکی به دست می‌آورد یک شبه خود را از […]

این قاصدان سوال و شک |‌ به بهانه‌ی اعتصاب غذای رضا شهابی

یک جای کار باید این رودربایستی را کنار بگذاریم بالاخره؛ این مراعات کردن‌های کشنده را؛ اینکه بهتان برنخورد یا بهمان برنخورد را. مثلا بنویسیم، واقعا بنویسیم «کنشگرها علیه مردم‌اند»؛ علیه شما و علیه من. و اصلا این اعتقاد که ظلم ابتدا در من و ظلم ابتدا در شما نطفه می‌بندد باعث می‌شود با ما وقت […]

ما، دیگران و استاندارد دوگانه

ما و استاندارد دوگانه اخطار: ممکن است این متن را بخوانید و به شما هم مثل من بربخورد. بیشتر نبوده‌ایم نظام‌های سیاسی تمامیت‌خواه در همه‌ی اشکال متنوع‌شان، مثال‌های دقیقی هستند از تلاش منضبط و ساختارمند بشر برای تولید و اشاعه‌ی استانداردهای دوگانه در جوامع بشری. جوامعی که در آنها به کمک وجود استانداردهای دوگانه قانون […]